مقالات

» » معایب و عوارض ایمپلنت

معایب و عوارض ایمپلنت

معایب و عوارض ایمپلنت امتیاز 4.9 /5 از 382 رای

ایمپلنت دندانی، معایب و عوارض آن


در این مقاله به معایب و عوارض ایمپلنت دندانی می پردازیم. خوشبختانه امروزه ایمپلنت دندانی، مشکلاتی از قبیل از دست دادن یک یا چند دندان را حل نموده است. این مشکل برای بسیاری از افراد بسیار سخت و غیر قابل تحمل است و فرد اعتماد به نفس خود را از دست می دهد. استفاده از دندان مصنوعی نیز به دلیل مشکلاتی از قبیل ظاهر نامناسب و اختلال در تکلم کاهش یافته است. ایمپلنت دندان جزو آخرین تکنولوژی های روز دنیا است که برای بیمار نقش دندان های طبیعی را بازی می کند و عوارض آنچنانی ندارد که در این مقاله سعی داریم به تشریح آن بپردازیم.
در مواقعی که بیمار یک یا چند و یا همه ی دندان های خود را به دلایل مختلف همچون پوسیدگی دندان، بیماری لثه، ضربه، شکستگی و تصادفات و... از دست داده باشد، پزشک از ایمپلنت دندانی به منظور جایگزین دندانهای ازدست رفته استفاده نمایید. ایمپلنت دندانی به عنوان ریشه دندان جهتت نگهداری روکش های جایگزین تاج دندان نیز به کار برده می شود. در مواقعی که بیمار هنگامم استفاده از دندان مصنوعی گیرکافی در دهانش ندارد، پزشک متخصص ایمپلنت دندانی را جهت ثبات دندان مصنوعی به کار می برد.
ایمپلنت دندانی قسمتی است که پزشک به عنوان ریشه دندان در داخل استخوان فک بیمار قرار می دهد و تاج دندان روی آن گذاشته می شود. عدم نیاز به تراشیدن دندان های کناری و در نتیجه عدمم آسیب رسانی به سایر دندان ها از مزایای ایمپلنت به حساب می آیند. ایمپلنت دندانی از جنس فلزات که اغلب تیتانیوم و یا آلیاژ تیتانیوم هستنتد و یا سرامیک های مشابه با ساختار استخوان، سازگار با بافت های بدن می باشد.
طبق تحقیقات ایمپلنت دندانی به عنوان بهترین راه برای جایگزینی دندان های از دست رفته به شمار می رود. ایمپلنت دندانی با دندان های طبیعی تفاوت نداشته و ظاهر آن بسیار طبیعی است و شخص در انجام کارهای روزمره خود از جمله خوردن و آشامیدن احساس راحتی می کند. کاشت ایمپلنت دندانی باید پس از اتمام رشد استخوان انجام گیرد. سن مناسب ایمپلنت در خانم ها از 16 سال و در آقایان از 18 سال شروع می شود. یکی از معایب قابل توجه ایمپلنت دندانی گرانی آن به علت هزینه بالای فیکسچر ، قطعات پروتزی مانند اباتمنت، روکش و ... می باشد.


در چه مواردی از ایمپلنت دندانی استفاده می شود؟
در صورت از دست دادن یک یا چند دندان و یا تمامی دندان ها از ایمپلنت دندانی استفاده می شود.
- هنگامی که یک دندان از دست رفته باشد، معمولا دندان های اطراف دندان از دست رفته را می تراشند که عیب آن این است که اولا تراش دندان ها سبب پوشیده شدن آن ها می شود، ثانیا استخوان فک به مرور تحلیل می رود. در این شرایط استفاده از ایمپلنت دندانی پیشنهاد می شود که عدم آسیب رساندن به دندان ها مجاور از مزیت های ان به شمار می رود.
- در صورت از دست رفتن چند دندان: هنگامی که چندین دندان بیمار از دست رفته باشد، معمولا از پلاک متحرک به عنوان جایگزین استفاده می شود، معایب این روش مواردی همچون وزن زیاد، لق شدن دندان های کناری، فشار گیره ها به دندان های پایه، پوسیدگی و ... می باشد. در این شرایط نیز پیشنهاد می شود از ایمپلنت به تعداد مورد نیاز استفاده شود.
- از دست رفتن تمامی دندان ها: هنگامی که تمامی دندان های بیمار از دست رفته باشد، به طور معمول از پروتزهای متحرک استفاده می شود که این روش نیز معایبی همچون اختلال تکلم، لق شدن و ... دارد. در این شرایط نیز پیشنهاد می شود بیمار از ایمپلنت دندانی استفاده کند.


مضرات ، معایب و عوارض ایمپلنت دندانی
در اینجا به تشریح مضرات ، معایب و عوارض ایمپلنت دندانی می پردازیم تا بیمار با در نظر گرفتن تمامی این موارد در کنار مزایای ایمپلنت در تصمیم گیری درست عمل نماید.
1- هزینه: از جمله معایب مهم ایمپلنت هزینه آن می باشد. هزینه ایمپلنت دندانی نسبت به سایر درمان ها برای جایگزین کردن دندان همچون پروتز ثابت و متحرک بالاتر می باشد.
2- زمانبر بودن درمان: از دیگر معایب ایمپلنت دندانی زمانبر بودن دوره درمان آن است. مدت زمان درمان ایمپلنت حدود 3 تا 8 ماه تخمین زده می شود.
3- لق شدن مختصر دندان مجاور ایمپلنت: امکان لق شدن مختصردندان کناری در درمان با ایمپلنت هست، اما این مسیله موقتی بوده و معمولا تا 4 هفته رفع می شود.
4- لزوم مراجعه دوره ای به پزشک جهت معاینه : جهت موفقیت بیشتر در درمان ایمپلنت مراجعه به پزشک برای مدتی مشخص امری ضروری تلقی می شود.
5- درد: بروز درد موقتی که معمولاچند روز بیشتر طول نمی کشد و میزان آن بستگی به شرایط بیمار و جراحی دارد و با مسکن این درد مهار می گردد و جای نگرانی نیست.
6- ریسک جراحی: ایمپلنت دندانی هم از آنجایی که یک جراحی است، ریسک های مربوط به خود را دارد، از جمله این ریسک ها می توان مواردی همچون احتمال عفونت، خون ریزی، شکست در درمان، وارد شدن آسیب به اعصاب، سینوس ها یا حفره بینی و ... را نام برد.
7-نیاز به ترمیم مجدد در طولانی مدت: گاها ممکن است پس از گذشت 13-15 سال نوک دندان های طبیعی فک بالا یک تا دو میلیمتر پایینتر بیایند، اما نوک روکش های ایمپلنت سر جای خود می مانند، بنابراین نیاز به ترمیم مجدد پیدا می کنند.
8- در فک بالا، احتمال سوراخ شدن استخوان فک و وارد شدن این سوراخ به سینوس ها یا حفره بینی وجود دارد. این مشکل می تواند باعث ایجاد عفونت در ناحیه مورد نظر شود. به منظور اجتناب از بروز این مسئله، عکس های رادیولوژی خاص قبل از عمل جراحی کاشت ایمپلنت دندان از وضعیت دهان بیمار تهیه می شود تا بتواند به جراح برای تعیین محل دقیق اعصاب، سینوس ها و حفره بینی کمک کند.
9- تورم جزیی: در بعضی موارد احتمال تورم و کبودی جزیی وجود دارد که معمولا این آثار پس از چندین روز(یک هفته) از بین می رود.
10- بی حسی گوشه ی لب : در برخی موارد بی حسی در گوشه لب و احساس گزگز پیش می آید که پس از چند روز رفع بی شود.
11- آسیب رسیدن به اعصاب فک: ممکن است زمانیکه که ایمپلنت دندان برای جایگزینی دندان های پایین استفاده می شود، پزشک اعصابی را که از فک رد می شود، به خاطر سوراخ کردن استخوان فک دچار آسیب کند. این مشکل می تواند باعث بروز درد یا بی حسی شود. اگر در این حالت بیمار دچار بی حسی شود، این مشکل بخش پایین لب و گونه یا یک طرف زبان را تحت تاثیر قرار می دهد. این مشکل ممکن است تا زمان ترمیم اعصاب تا چند ماه ادامه داشته باشد. در برخی موارد، ممکن است این مشکل دائمی شود.
12- جوش خوردن بد ایمپلنت
13- بروز شکست به علت ستفاده از ایمپلنت هایی با جنس نامناسب
14- شل شدن تاج التیام بخش
15- شکستگی و کوفتگی استخوان
16- مشکلات سینوس
17- بلعیدن اجزا
18- شکست ایمپلنت در جراحی

در ذیل مفصلا به شرح این مورد می پردازیم :


الف- تشخیص و طرح درمان نادرست : برای قرار دادن ایمپلنت وجود استخوان کافی ضروری ست .هم عرض استخوان هم عمق استخوان فک مهم است . اگر شما بخواهید میخی را در چوبی بکوبید که عرض و عمق کافی نداشته باشد چوب ترک می خورد و میخ در جایش محکم نمی شود .عرض و عمق استخوان با قالبگیری معاینه و رادیوگرافی مشخص می شود. ایمپلنت نباید خیلی به دندان های مجاورش نزدیک شود چون هم خودش و هم دندان کنارش آسیب می بیند.ایمپلنت را نباید در جایی قرار داد که فضای کافی برای دندان گذاشتن بر رویش نداشته باشیم . ایمپلنت نباید خارج از قوس فکی قرار گیرد یا به ساختمانهای حیاتی مثل رگها و اعصاب آسیب وارد کند.
ب- شکست در جوش خوردن ایمپلنت : ایمپلنت باید به نحوی در استخوان قرار گیرد که سلولهای استخوان ساز استخوان تازه در اطرافش بسازند.به این ترتیب ایمپلنت به استخوان فک جوش می خورد و با آن اتصالی تنگاتنگ برقرار می سازد که می تواند فشارهای جویدن را تحمل کند اگر این اتصال ایجاد نشود ایملنت لق می شود و شکست میخورد. مثلا اگر استخوان موقع سوراخ شدن داغ شود به دلیل سرعت زیاد مته یا کم بودن مایع خنک کننده سلولهای استخوان ساز می میرند.یا در مواردی که ایمپلنت بلافاصله در جای دندان کشیده شده قرار می گیرد نمی تواند بطور کامل به دیواره های حفره جذب شود و خوب جا بخورد پس فاصله ای بین ایمپلنت و استخوان می ماند که در آنجا جوش نمی خورد . فشار زود هنگام بر ایمپلنت و وارد آوردن فشار های جانبی به پیچ هم از دلایل شکست در جوش خوردن ایمپلنت است.
ج- کیفیت پایین استخوان : اگر کیفیت استخوان فک پایین باشد یعنی سلولهای استخوان ساز کمتری در اختیار داریم و به این ترتیب ترمیم و بازسازی استخوان به مشکل بر می خورد.در این گونه موارد شاید پیوند استخوان چاره ساز باشد
د- عفونت و آلودگی ناحیه عمل : گاهی اوقات وجود آلودگی در ناحیه عمل علت شکست است . آلودگی ممکن است قبل از عمل در ناحیه موجود باشد یا هنگام قرار دادن ایمپلنت اتفاق بیفتد در مواردی هم آلودگی پس قرار دادن ایمپلنت به ناحیه حمله می کند. با وجود عفونت ترمیم و باز سازی استخوان مختل و ایمپلنت پس میزند.ممکن است مواد پیوندی که در ناحیه قرار می دهیم مثل پودر استخوان آلوده باشد یا فرد دچار بیماری پیشرفته لثه باشد در این موارد هم بحث آلودگی و پس زدن مطرح است.در حالتی که دندانپزشک گیر و ثبات اولیه خوبی از پیچ بدست نمی آورد آن ناحیه را مستعد آلودگی می نماید.ممکن است برای بیمار داروهای آنتی بیوتیک تجویز شود که باید مورد استفاده قرار گیرد.
ه- ایمپلنتهای نا مرغوب : ایمپلنتهای مرغوب گران ترند و برای ساختشان تحقیقات ، وقت و انرژی بیشتری صرف شده است . بعضی از ایمپلنت های نا مرغوب موقع کار گذاشتن می شکنند و مشکلات زیادی ایجاد می کنند.
و- وضعیت سلامتی فرد : سلامت فردی که می خواهد ایمپلنت دریافت کند هم مهم است . دیابت یا مرض قند کنترل نشده ، کمبود برخی ویتامین ها ،سوء تغذیه ، پوکی استخوان ، افرادی که تحت پرتودرمانی و شیمی درمانی قرار گرفته اند ،افرادی که زیاد سیگار می کشند ، معتادین به مواد مخدر و الکل کاندیداهای مناسبی برای دریافت ایمپلنت نیستند.چرا که در این افراد ترمیم به تاخیر می افتد . دندان قروچه هم از عواملی ست که سلامت ایمپلنت را به خطر می اندازد.