ایمپلنت

ایمپلنت امتیاز 4.9 /5 از 382 رای

ایمپلنت

ایمپلنت چیست؟
ایمپلنت دندان یک نوع پایه فلزی خاص از جنس تیتانیوم می باشد که با سلول های بدن کاملا سازگار بوده و به عنوان جایگزین دائمی و ثابت برای دندان از دست رفته ی بیمار به کار برده می شود. تیتانیوم باعث آلرژی در بدن نمی شود و اجسام خارجی نمی توانند به وسیله آن بر بدن تاثیر بگذارند. زیرا تیتانیوم قابلیت تطابق بیولوژیکی با بدن را دارد.  
مزیت های خاصیت بیلوژیکی ایمپلنت را می توان به طور خلاصه اینچنین بیان کرد:
1) برای جلوگیری از خوردگی ایمپلنت در مدت زمان طولانی باید جنس مناسبی برای آن استفاده شود.همچنین باید در بافت دهان و استخوان سطح بیولوژیکی خنثی داشته باشد.
2) استحکام ایمپلنت باید به قدری بالا باشد تا در دراز مدت دچار شکست نشود. به همین دلیل برای آن فلزی با بالاترین حد استحکام را در نظر می گیرند. 
3) خاصیت بیولوژیکی سلامت بافت انسان را تامین می کند و جایگزین بافت های بدن میگردد.
4) سطح تیتانیومی ایمپلنت در معرض هوا اکسید شده و بی اثر می شود.
ایمپلنت های دندان شامل سه قسمت پایه اصلی، قطعه پروتزی و روکش تشکیل شده اند.
سن کاشت دندان برای خانم ها پس از 16 سالگی و آقایان بعد از 18 سالگی است. ایمپلنت ثابت دندانی یک نقطه اتکای با ثبات برای دندان های مصنوعی است. دندان های مصنوعی و پل های روی ایمپلنت ها در دهان حرکت نمی کنند و این مسیله یک مزیت برای غذا خوردن و صحبت کردن به شمار می اید. پایه های محکم باعث کمک به عملکرد دندان های مصنوعی و پل ها و نیز روکش های آن ها می شوند.
همانطور که دندان های طبیعی به مراقبت نیاز دارند ایمپلنت ها نیز باید از همان توجه برخوردار شوند. ایمپلنت ها مانند دندان ها پوســــیده نمی شود اما میکروب هایی که در دهان هستنتد امکان اسیب رساندن به لثه اطراف ایمپلنت را دارند. عمر ایمپلنت ها نامحدود است و با توجه به دکنر جراح و طول، نوع و قطر ایمپلنت دندانی، مدت زمانی ماندگاری ان ها متفاوت می شود.
جراحی ايمپلنت های دندانی به سه روش انجام می شوند:
• ایمپلنت های دندانی یک مرحله ای
• ايمپلنت های دندانی دو مرحله ای
• ایمپلنت های دندانی Immediate Loading
در چه مواردی از ایمپلنت استفاده می شود:
 فاصله زیاد بین دندان ها در اثر از دست رفتن یک یا بیش از یک دندان به صورتیکه دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.
 هنگامی که یک یا بیش از یک دندان از دست رفته باشد.
 هنگامی که کلیه دندانهای یک یا هر دو فک از دست رفته باشد.
 بر طرف کردن لقی دست دندان

روش و مراحل
دو روش برای کاشت ایمپلنت داریم. در روش اول 4 ایمپلنت با قطر های دو میلی متری را در در فک قرار می دهند که پس از ان سر گرد ایمپانت از لثه بیرون میزند و با چهار کاسه اتصال ان را فراهم میکنند. درصورتی که استخوان های فرد تحلیل رفته باشد میتوانیم از این روش استفاده کنیم که حدودا 2 ساعت زمان نیاز دارد.
در روش دوم شش ایمپلنت در فک پایینی و هشت عدد در بالا مورد استفاده قرار می گیرد و سپس روی این ایمپانت ها را با پروتز می پوشانند تا دندان ها ثبات خود را داشته باشند.
ایمپلنت های دندانی به بیمار اعتماد به نفس بالایی می دهد و بستگی به شرایطی همچون توانایی جراح، نوع ایمپلنت به کار رفته در استخوان فک، آلیاژ ایمپلنت، بهداشت بیمار، معاینات سالیانه، دقت متخصص پروتز در بارگذاری پروتز و ساخت آن و در مجموع عملکرد تیم دندانپزشکی دارد. اما هدف اصلی از قرار دادن ایمپلنت حفظ و نگهداری استخوانی است که در ناحیه بی دندانی از دست رفته است و همچنین در مواردی به همراه ایمپلنت پزشک ناگزیر است استخوان ناحیه را به علت تحلیل متوسط تا شدید استخوان بازسازی کند که نیازمند پیوند استخوان با کمک پودر استخوان و بلاک استخوانی می باشد. 
ثبات در هنگام جراحی به حجم و کیفیت استخوان و نیز طول و قطر ایمپلنت بستگی دارد. هر چقدر حجم استخوان بیشتر و کیفیتش نیز بالاتر باشد و نیز استخوان متراکم تر باشد ایمپلنت ثبات بیشتری پیدا می کند و حتی می توان به این نکته اشاره کرد که به علت اینکه ثبات اولیه آن بالاست می تواند به روش جراحی یک مرحله ای تحت نیرو قرار بگیرد.
اگر تراکم استخوان کمتر باشد می توان از ایمپلنت هایی با قطر بیشتر ( اگر حجم استخوان کافی باشد ) و در غیر اینصورت از طول بلندتر ایمپلنت استفاده کرد . ولی اگر ایمپلنت ثبات اولیه کمی داشته باشد نیاز به جراحی دو مرحله ای می باشد و حداقل 45 تا 60 روز برای جوش خوردگی ایمپلنت زمان نیاز است و بعد از آن می توان ایمپلنت را تحت نیرو قرار داد.

موراد عدم تجویز ایمپلنت 
1. در صورت داشتن دیابت کنترل نشده
2. درمان مزمن با استروئید 
3. اشعه درمانی با دوز بالا

مزیت های ایمپلنت:
ایمپلنت ها باعث تثبیت و نگهداری استخوان باقیمانده می شوند و ازسرعت تحلیل بیشتر آنها جلوگیری می کند و ارتفاع و عرض استخوانی را نیز حفظ می کنند. به این ترتیب کیفیت استخوان نیز با وجود ایمپلنت حفظ شده و تغییر نمی کند و استخوان برای همیشه یکنواخت می ماند. همه این خصوصیات مهم را دست دندان مصنوعی نمی تواند داشته باشد. برای برخی افراد، استفاده از دندان های مصنوعی به دلیل زخم دهان، محدود کردن فرد و استخوان بندی ضعیف سخت است. به طور کلی دندان مصنوعی در افراد بی دندان، سرعت تحلیل استخوان را زیاد می کند و بیمار با آن احساس راحتی نمی کند، از نظر روانی موجب ناراحتی ذهنی بیمار می شود، بیمار از تغذیه خوبی برخوردار نخواهد بود و همچنین هضم غذا به درستی انجام نمی پذیرد. یک مورد مهم دیگر در رابطه با پل های قدیمی این است که آن ها باید به دندان های کناری در دو طرف دندان های از بین رفته متصل شوند ، اما در ایمپلنت نیازی به استفاده از دندان های کناری برای نگه داشتن دندان های جدید جایگزین شده در دهان نمی باشد. برای بهره گیری از روش ایمپلنت، باید فرد لثه های سالمی داشته باشد و استخوان کافی برای کاشت دندان در دهانش وجود داشته باشد. برای ماندگاری ایمپلنت باید به آن رسیدگی شود و رعایت بهداشت و مراجعه به پزشک عوامل ضروری برای نگهداری آن است. 

در زیر به صورت مختصر مزیت های ایمپلنت ذکر شده است :
• عدم نیاز به جراحی
• مدت زمان درمان کوتاهتر 
• بدون درد، خونربزی و کبودی
• سلامت دهان و دندان
• عدم صدمه به عروق خونی لثه
• حفظ ساختمان سایر دندان ها
• قابل استفاده برای افراد سیگاری
• بهبود ظاهر
• حفظ عضلات جونده و عضلات حالت دهنده صورت
• راحتی در زمان تغذیه
• افزایش اعتماد به نفس
• طبیعی بودن
• بهبود گفتار
• مقاومت بالا
• عدم آسیب رساندن به دندان های کناری
• عمر طولانی تر نسبت به سایر درمان ها و است با امکان جایگزینی

تقسیم بندى ایمپلنت ها
1- بر اساس شكل : استوانه اى، پیچى، تركیبی
٢- بر اساس خصوصیات سطحى : پلاسما، پوشش هیدروكسى اپاتیت و سطح خلل و فرج دار دار
٣- بر اساس كار گذارى : سطح استخوان و سطح لثه
٤- بر اساس بار گذارى


عوامل شکست ایمپلنت:
• ضعف در برنامه ریزی
• شکست در جراحی
• دندان مصنوعی کامل و ساده
• شکست در پروتز
• تشخیص نادرست
• درمان نادرست 
• جوش خوردن بد ایمپلنت 
• کیفیت پایین استخوان
• عفونت در ناحیه عمل 
• ایمپلنت های با جنس نامناسب

عوارض و مشکلات جانبی ایمپلنت :
• لق شدن مختصر دندان کنار ایمپلنت 
• درد مختصر 3-4 روزه 
• شل شدن تاج التیام بخش
• بلعیدن اجزا
• عفونت
• هزینه بالا
• زمان بر بودن درمان
• ریسک جراحی
• تورم و کبودی مختصر چند روزه
• اسیب دیدن عصب
• مشکلات سینوس
• بی حسی گوشه ی لب بعضی از موارد
• شکستگی و کوفتگی استخوان

مراقبت های بعد از جراحی
در ذیل به نکاتی برای مراقبت از ایمپلنت دندانی اشاره می شود:
1) پس از کاشت ایمپلنت دندانی تا 8 ساعت از شستن دهان خودداری فرمایید.
2) پس از جراحی در صورتی که میل به خوردن (فقط خوردن نه آشامیدن) دارید باید تا از بین رفتن بی حسی صبر کنید.
3) 24 ساعت پس از کاشت ایمپلنت دندانی از محلول شستشوی دهان استفاده نمایید.
4) پس از کاشت ایمپلنت دندانی اطراف ناحیه جراحی نباید تا 24 ساعت مسواک شد.
5) پس از کاشت ایمپلنت از نوشیدن چای و قهوه و همچنین استفتده از سیگار بپرهیزید.
6) بعد از کاشت ایمپلنت باید همانند دندان های طبیعی از آن ها مراقبت کنید تا دچار عفونت لثه نشوید.
7) کشیدن سیگار و نوشیدن مشروبات الکلی باعث کاهش مقاومت ایمپلنت می گردد. به همین دلیل از انجام این موارد خودداری فرمایید.

Tags: